Neŝtelebla IS

Ekzistas trezoroj kiuj (preskaŭ) ne povas esti forprenita de homo. Temas pri memoroj. Mi reportis hejmen multajn tiajn trezorojn de la IS. La mondo kiun mi tie renkontis daŭre fascinas min.

Kelkaj trezoroj:

- La kataluna sponanea koncerto kun hispana brupoto nomata "zambomba". Nekredeble!!
- kunludi en duonimproviza teatro
- la multegaj kontribuoj dum la internacia vespero
- la dulingvaj prelegoj pri Waldorf kaj mallibereoj por junuloj. Jen pruvo ke eblas glata interpretado de sufiĉe fakaj prelegoj per junaj tradukistoj!
- la kastelo mem
- la silvestra kostumkonkurso
- la koncertoj, precipe Espo Despo kaj la nova stelo Pafklik'
- freneza dancado precipe kun berlinanoj
- aŭdi la IS-kanton unuafoje en la origina registro de Amplifiki
- multaj specialaj homoj
- parte ankaŭ estis streĉa kaj laciga, sed neniu ĝojo sen peno!

Ĉijare mi unuafoje estis en la organiza teamo kaj mia parto (la taga programo) ŝajne sufiĉe sukcesis. Mi mem nur povis partopreni kelkajn programerojn pro organizaj farendaĵoj kaj tial ne tro bone konas la detalojn, tio estas ja iom ironie, ĉu ne? Luisa kiu surloke zorgis pri la disdono de ĉambroj por la programo eĉ multe malpli havis tempon por partopreni ion.

Venis pli da homoj ol pasintjare kaj la spirito inter la ĉeestantoj estis pli vigla kaj pli diversa. Estis bona komenco por denove atingi la partoprenantonombrojn kiel antaŭ kelkaj jaroj. Tamen ni atendas granda tasko. Sed kun la nova estro venis nova energio. Mi sentas la spiriton de la germana postmilita generacio kiu rekonstruis la landon ;-) Kaj mi esperas ke refloriĝo de la IS ne tro malhelpos na AS.

Multdimensia lando

Ĉu vi jam rimarkis? La vivo havas multajn dimensiojn. Estas mirinde kiel povas ŝanĝi la maniero en kio mi interpretas la mondon ĉirkaŭ mi. Kiam mi estas feliĉa mi ne povas kompreni kial iam mi povas esti malfeliĉa kaj male.

Ĉiuokaze - aliĝu al IS!

kutre

Antaux kelkaj tagoj mi iris kun du Esperantistoj (Farri kaj la kataluna JoMo) al vilagxa festo de la sankta Johano. Oni brulis arbtrunkon kaj junuloj kun popolvestajxoj dancis cxe la fajro. Estis iom dangxera cxar dauxre falis brulanta cindro, sed cxi-tie sxatas se estas iom dangxere. Alia tradicio estas "correfoc", fajrokurado, kie estas homoj kun raketoj kiuj cxasas la homojn.

Kaj mi lernis ke la Esperanta vorto "kutre" ne vere estas Esperanta. Kiam mi cxi tie auxdis gxin en la Hispana, mi pensis: Aa, tion mi konas de Esperanto kaj gxi ecx signifas la samon.

Sed ja estas male: Sxajne la Katalunoj inventis tion (rimarkindas ke la vorto ne ekzistas Katalune). Sed mi kredas ke mi unufoje auxdis tion de Germano, xelzifesch...

Fajron sentas mi interne

Antaux kelkaj tagoj mi estis en la monata renkontigxo de Sabadell kaj hazarde trovis tiun libron kaj tuj acxetis gxin, cxar gxi nur kostis 4 Eurojn.

Hieraux mi finlegis gxin. Temas pri junulo kiu estas timema rilate al aliaj homoj kaj pere de la Esperanto-movado parte superas tiun problemon.

Mi iom mem rekonis min en la libro. Ankaux mi studas matematikon, kiel la protagonisto. Kaj mi pensas ke multaj Esperantistoj estas iom tia...

Kio iom sxokis mis estis la impreso pri Germanio kiun la libro donas: Ke ni estas fermataj, ne interesigxas pri la problemoj de aliuloj. Almenaux en la percepto de la junulo.

Mi jam lacicxis pri la antauxjugxoj pri mia hejmlando. Cxi tie oni cxiam auxdas la samon: Kia malvarmo! Kiom fermitaj la germanoj estas! ktp. La antauxjugxoj pri Hispanio/Iberio estas "sol y playa" (suno kaj plagxo). Vivante cxi tie oni rimarkas ke ekzistas tiom pli kiun oni povas malkovri pri la karaktero kaj kulturo. Kaj mi malkovras.

Ankaux ke la Kataluna kulturo vere malsamas kompare kun la tipe Hispana. Sed tamen, ambaux estas mediteraneaj kulturoj.

Katalunio

Ĉi tie mi nun loĝas. Ŝajnas al mi ke la junularo ĉi tie estas kreskanta. Ekzistas pluraj Esperanto-kurso en/proksime al Barcelona. Sed preskaŭ ĉiuj komencantoj estas viraj, mi ne scias kial.

La Katalunoj estas tre fieraj je sia kulturo kaj lingvo kaj preferas paroli ĝin ol la Hispanan (Kastilian). Dum antaŭaj tempoj (dum la reĝo de Franko) ja estis malpermesita paroli la tri minoritatajn lingvojn. Pro tio estas pli malfacile por eksterlandanoj alkutimiĝi cxar ja ekzistas du lingvoj kaj sufiĉe ofte la aĵoj estas nur en unu lingvo (pli ofte nur en la Kataluna).

Unuflanke mi admiras ke ili sukcesas protekti sian propan lingvon sed aliflanke la lokuloj ofte ne scias kiom malfacile estas lerni fremdan lingvon kaj pro tio ne sufiĉe atentas cxu la fremdulo komprenas ilin. Kiam mi komencis studi ĉi tie en oktobro la reprezentantino diris ke la Erasmusstudentoj estas gravaj por la universitato por ke la ĉi-tieaj studentoj lernu pli pri fremdaj kulturoj ĉar ĝenerale ili ne estas tiom vojaĝemaj.

Do mi miras ĉu povas eblas protekti la propran kulturon, sed samtempe esti malferma al fremdaj kulturoj kaj eksterlandanoj. Pripensinda afero...

IS

Mi estis tre surprizita kiam mi trovis mian nomon kaj ligon al la taglibro en la reto. Nur al kelkaj homoj mi donis la adreson.

Jen kelkaj detaloj pri la ĉijara IS:

- la partoprenantaro estis malpli granda ol kutime kaj la kutimaj katalunoj mankis, sed tamen ĉeestis nov-katalunoj kaj eks-katalunoj

- la partoprenantoj pli junis, la plej juna partoprenanto havis du jarojn. Ŝi venis kun sia patro kaj alia knabineto kaj multaj nederlandanoj, kvazaŭ nederlanda famili(ar)o ;-)

- la vespera programo plaĉis al mi: Ludis JoMo kiu havis sxajne senfinan energion kiel ĉiam, ĉeestis Armiro de EspoDespo kiu koncertis sole ( li ŝanĝis la tekston de "EspoDespo"
al "Amir sen Kimo, sen Hele, sen ...") kaj prezentis novajn kaj malnovajn kanzonojn. Dum tri kantoj harmonie gastis la Kuracistoj. Ankaŭ venis Krio de Morto el Pollando kaj Kadakar (la Fantomaj gefratoj) Kaj ni aŭdis plurlingvan koncerton kaj Dolchamar venis triope. Kaj Roger el Brazilo dĵ-umis kaj Leo el Pred-Bavario. Do pri tiu riĉa muzika programo kulpis Rolf.

- la letera muro kun memfaritaj poŝtkestoj brilegis

- estis tiom da amikoj kaj konataj homoj ke ne eblis paroli kun ĉiuj. Kia domaĝo! tio eĉ estas danĝero cxar mi rimarkis ke mi dum tiaj okazoj vagadas tro kaj sekve ne havas "profundajn" konversaciojn.

- la junulargastejo estis la plej bela en kiu mi ĝis nun estis

- la etoso estis pli trankvila, la homoj pli frue iris dormi. kelkaj spertuloj plendis pri tio kompare al la pli antaŭaj ISoj. Pri tio mi ne tute konsentas. Kelkfoje mi havis la senton ke mankis kelkaj ŝerculoj, sed nuran diboĉadon oni povas fari ĉie ajn. Forestis kelkaj klasikuloj, mi diras: La tempo venu por novaj klasikaĵoj kaj klasikuloj!

- la silvestra nokto estis ege longa:
Krücke (la lambastono) estis belega princino kun verda, plastika robo. Iel memoris min al la rano (el la historio pri la princino kaj la rano), do estis homa ranismo, kion li faris, ĉu ne?

- malfrunokte okazis homa arumado en la koridoro apud la letermuro al kiu mi anigis

- mi ne klaĉos pri dikaj ventroj

- pri la lastaj tagoj mi nenion scias, mi jam devis foriri la unuan de januaro

Do karaj legantoj, bonvolu aldoni pliajn detalojn!

KEF - parto 3

Kelkaj tagaj programeroj:
Plurfoje mi estis en la atelieroj de Mauro pri kreiva esprimo. Ni interalie faris
dancojn laŭ la kvar elementoj: tero, aero, fajro kaj akvo. Mi iris al la grupo
aero, sed konstatis ke mi pli kongruas kun tero. Ankaŭ Kim gvidis atelieron
kiu temis pri dancado. Tie ni dancis kun tukoj aŭskultante muzikon.
Vendrede estis sinprezento de Probal Daŝgupta. Li diris ke en recenzo oni
taksis lin la plej malfacilan verkiston de Esperantujo. Kaj vere mi ne ĉion
komprenis kion li diris. Tion mi rimarkis kiam mi provis klarigi la prelegan
enhavon al aliaj.